PPP

Vrijdag 9 mei 

PPP 

Pittig, prachtig en power 

Dat is zoals ik deze dag zou willen omschrijven. Onze laatste wandeldag, we hebben er zin in. Het wordt een lange route, maar op de kaart te zien mooi in een groenstrook.  

Als we het hotel uitgaan, is het zonnig en warmer dan eerdere dagen. Na een paar straten door ‘ons’ lieve dorpje moeten we al snel weer gaan kimmen, daar was ik niet op voorbereid, de weg is wat gemakkelijker begaanbaar dan die vorige klim, maar evengoed zwaar. De uitzichten zijn prachtig, we slingeren boven Karden, ‘ons dorp’, naar boven, maar we lijken niets op te schieten. Steeds weer komt het dorp in beeld, maar wij willen naar het westen. Ik hap alweer snel naar adem en moet steeds stoppen. Op een bepaalde hoogte hangen er steeds allemaal rupsjes voor me te bengelen aan een spinachtige draad. Het schijnen buxusrupsen te zijn. Mooi hoor, maar ik wil ze even niet. Wapperend met mijn routebeschrijving, snakkend naar adem, kom ik weer wat hoger, daar zijn ze ineens niet meer en ik voel een lekker fris windje, heerlijk. We zien een houten beeld van een heilige die ik niet ken, kan geen kwaad om kracht aan hem te vragen. Ik moet dit toch kunnen volhouden.  

Wat schietgebedjes zijn nooit weg, zeker omdat onze twee oudste kleinkinderen vandaag aan hun eindexamens beginnen, ik roep gewoon iedereen aan, we zagen in het dorp ook al wat kruiswegstaties.  

Het kost ons weer twee uur om de hele klim te maken en een welverdiende kop koffie te drinken. We hebben pas 3 kilometer gelopen. Na het stijgende pad komen we in een weiland terecht, die zullen we vandaag veel zien, allerlei soorten grassen groeien er en natuurlijk zijn daar ook veel insecten te zien. We komen bij een kleine beek, die met een flinke vaart het water laat stromen. Het is de Pommerbach, die we vandaag bijna heel de dag zullen volgen.  

We zien een voorde, een vroeger gebruikte doorwaadbare plaats. Ze zijn nu zeldzaam geworden, maar werden gebruikt door boeren die hun land op beide oevers van de beek hadden liggen. Aan de hand van de reisgids krijgen we uitleg over de planten die we onderweg steeds zien. Zelf zijn we erg blij met het zien van het oranjetipje, daar waren we heel het voorjaar al naar op zoek.  

Hoog boven ons vliegt een rode wouw, ook een feestje waard als Peter hem goed op de foto kan krijgen. Het is warm en we hebben eigenlijk te weinig water bij ons, het enige restaurant onderweg is gesloten en ik krijg echt even een dipje als ik zie, hoever we nog moeten, of liever gezegd, hoe weinig we pas gelopen hebben. Mijn benen voelen zwaar, ik heb dorst, behoefte aan een behoorlijke rust, pffft... 

De route is werkelijk alles wat een mooie route nodig heeft. Dat klimmen hoort erbij, dat geeft mooie uitzichten. Die weilanden met zijn insecten en de zon in mijn nek. De beek, die heel de dag met ons meewandelt, de begroeiing, de vogels, de vlinders, geweldig. We hoeven alleen alsmaar het pad te blijven volgen, door een bos, dan weer door een weiland, ontelbare bruggetjes en steeds maar klimmend en dalend over smalle wegen. We zien velden vol bloeiend koolzaad en komen amper iemand tegen. Rustplaatsen helaas ook niet, maar we houden vol, nippen zuinig aan ons drinkflesje en eten een appeltje om kracht op te doen. De dik 20 kilometer vallen ons best zwaar vandaag, maar o, wat is het weer een prachtige route, misschien wel de mooiste van de vier? Of was dat toch die van de eerste dag?  

Uiteindelijk rollen we om 18:00 uur ons hotel weer binnen. We krijgen de kamer die we de eerste nacht ook al hebben gebruikt en na een lekkere douche en schone kleren, genieten we van een heerlijk maaltje in het restaurant.  

Wat hebben we het weer getroffen, met het uitgelezen wandelweer, onze conditie, de hotels, de route, kortom, wát een geweldige belevenis was het weer. Leuk dat jullie meegereisd hebben, misschien een beetje saai, maar dat was het voor ons zeker niet. We liepen bij elkaar opgeteld dik 75 kilometer en zijn daar dik tevreden over.  

Morgen rijden we naar huis terg, maar gaan in ieder geval nog in Venlo naar het museum om een voor ons interessante expositie te bekijken, misschien nog even een lunch en dan naar huis, want hoe zou onze eigen tuin er nu bij staan?