Wat een prachtige wandeling.

Allereerst moeten we vanmorgen goed nadenken wat er in de koffer moet, wat in de auto en wat in de rugzakjes. De auto zal bij het hotel achterblijven, de koffers moeten om negen uur bij de receptie staan (die worden naar het volgende hotel gebracht) en in onze rugtas moet alles zitten wat we vandaag nodig denken te hebben. Bij het ontbijt kregen we ook onze lunchpakketjes en mochten we zelf onze broodjes voor onderweg klaarmaken. Buiten die broodjes zit er in ieder tasje een flesje water, een appel en een ei (met een zakje zout), een zakje sinaasappelsap, een mueslireep. We vragen om ons thermosflesje met kokend water te vullen en dat werd ook gelijk gedaan, we zullen onderweg weinig of niets tegenkomen en ik moet natuurlijk wel af en toe een kopje koffie kunnen drinken.  

Als we de deur van ons hotel uitstappen, is het maar zeven graden, maar de zon schijnt. De eerste kledingstukken gaan al snel uit. We hebben in Kaiseresch overnacht en zullen vandaag naar Cochem wandelen. Vanuit de voordeur lopen we gelijk een grindweg in, rechtstreeks naar het bos. We voelen ons alleen op de wereld in een sprookjesachtige omgeving. Overal kwinkeleren de vogels, het groen is nog fris en de bomen reiken tot de hemel.  

De route voert langs de mooiste wegen en de beschrijving geeft steeds informatie over de omgeving of de planten en bloemen die we in de berm zien groeien. We leren waar het boerenwormkruid vroeger allemaal voor gebruikt werd. Wel twaalf mogelijkheden. Heb je oor- of kiespijn? Stop een bladpropje in je oor, om maar wat te noemen. De gele bloemen bloeien overigens nog niet, maar we kennen ze wel. Wat we wel zien bloeien, zijn velden vol koolzaad. Na vijf kilometer is het hier goed koffiedrinken met die mueslireep erbij.  

We lopen veel langs smalle beekjes, het is glooiend en de paden zijn vaak smal en vol stenen, goed uitkijken dus en vooral goed je evenwicht bewaren. Het is hier zó mooi en we zien weer zoveel dat we willen fotograferen en filmen, dat we niet hard opschieten, maar dat geeft niks.  

We komen langs een kleine bedevaartkerk, waarvan de geschiedenis teruggaat tot de 12e eeuw. Verderlopend komen we langs kruiswegstaties. Alsmaar verder langs die smalle beek, die zo prachtig begroeid is, komen we bij een kleine, maar prachtige waterval. Mijn reisgids vertelt over de havik die hier wel gezien wordt, maar helaas, die zien we niet.  

Het water dat we nu volgen is de Endertbach, daar zie ik een waterspreeuw, die nogal zeldzaam is. Net als bij de ijsvogeltjes zie je ze in een razende vaart voorbijvliegen en krijg je de kans niet om het goed te bekijken, laat staan te filmen of fotograferen.  

Bankjes zien we nooit als we ze nodig hebben, maar ons picknickplaatsje op een paar stenen langs het water is wel heel mooi. We knabbelen onze broodjes op, nemen wat foto's en gaan verder. Het beekje blijft prachtig om naar te kijken, maar de bermen van de smalle wandelpaden eisen ook al onze aandacht. We zien de goudveil en de wilde vrouwenmantel, die we in Nederland ook niet kennen, daar zie je alleen de gekweekte vormen. Peter maakt van ieder onbekend bloemetje, vlindertje, hommel of wat dan ook foto's, vanavond zullen we de juiste namen erbij zoeken, maar we merken dat we zelf inmiddels ook veel weten, we zijn inmiddels vergevorderd.  

Ja, het wandelen vordert toch ook wel, al is het langzaam. Over de 21,7 kilometer van vandaag hebben we negen uur gedaan. Tegen zessen komen we Cochem binnen. Een toeristische stad met historie. Het heeft maar 6000 inwoners, maar als toeristenstad aan de Moezel erg geliefd.  

Wij checken in, krijgen onze koffers en gaan douchen en dineren. Ik voel nu al waar ik morgen flink spierpijn zal hebben.  

Foto's volgen nog.